RSS
Ważne:
Znamy laureatów konkursu Na Najlepszy Produkt Turystyczny oraz Plebiscytu Gazety Lubuskiej      Znamy laureatów konkursu Na Najlepszy Produkt Turystyczny oraz Plebiscytu Gazety Lubuskiej      Znamy laureatów konkursu Na Najlepszy Produkt Turystyczny oraz Plebiscytu Gazety Lubuskiej      Znamy laureatów konkursu Na Najlepszy Produkt Turystyczny oraz Plebiscytu Gazety Lubuskiej     
Zarząd i komisje Statut Składki Deklaracja Członkowska Księga marki Patronat "LOTUR" Lotur plan pracy Walne zebrania sprawozdawcze Kontakt Formularz kontaktowy Lista członków LOTUR PRACA O członkach
Zawód Informator Turystyczny Zamówienia publiczne Targi turystyczne, konferencje Targi, konferencje, inne - zaprosili nas Piszą o nas Newsletter 2017 Newsletter Archiwum Wydawnictwa Partnerzy Turystyka Wspólna Sprawa Konkursy Turystyczne znaki drogowe Ankiety, badania Partnerstwo Odra
Informacje o województwie Regionalny Portal Turystyczny Telefony alarmowe Baza noclegowa Bankomaty w Lubuskim Warto zobaczyć Muzea, Skanseny i Izby Regionalne Szlaki turystyczne DLA KOLEKCJONERÓW REKORDÓW! Informacja Turystyczna Kalendarz imprez w regionie
Baza noclegowa w województwie lubuskim Produkty turystyczne Samorząd IV Oferty turystyczne Nowe Zasady Certyfikacji IT Certyfikacja IT Lubuskie szlaki Nordic Walking Aktualne Lubuskie Punkty Informacji Turystycznej lubuskie Certyfikowane Produkty Turystyczne i Lubuskie Perły Turystyczne Marka Lubuskie Przewodnicy Biura Podróży Szlakiem krzyży pokutnych po obu stronach Odry Turystyka wodna Lokalne Organizacje Turystyczne Zgłoszone produkty turystyczne do konkursu na najlepszy produkt turystyczny Polsko - niemieckie pogranicze
 

TURYSTYKA WODNA


 

„Projekt współfinansowany jest ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Współpracy Transgranicznej Polska (Województwo Lubuskie) – Brandenburgia 2007 – 2013, Fundusz Małych Projektów i projekty Sieciowe Euroregionu „Sprewa-Nysa-Bóbr” oraz budżetu państwa”.

„Pokonywać granice poprzez wspólne inwestowanie w przyszłość” / „Grenzen überwinden durch gemeinsame Investition in die Zukunft”.

 

 

zdobądź nowy zawód, ZAWÓD PAMIĄTKARZ


Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego Tytuł projektu : Zawód Pamiątkarz  Nr Umowy UDA-POKL.08.01.01-08-110/10-00 

Rajski ogród czyli Park Mużakowski na specjalnym znaczku pocztowym

Autor: Administrator, dodano: 2012-08-08 13:15:32

            Książę Puckler z piaszczystej doliny Nysy Łużyckiej

wyczarował rajski ogród dziś ponownie dostępny i otwarty dla każdego.

Promocja polsko - niemieckiego znaczka „Park Mużakowski - Muskauer Park" z serii obiektów wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO miała miejsce we wtorek 7 sierpnia 2012 roku w przypałacowej oranżerii Parku Mużakowskiego.

Niemiecki Minister Finansów Hartmut Koschyk przekazał przedstawicielowi ambasady Polski w Berlinie Andrzejowi Szyszka, doktorowi Henry'emu Hasenpflug z saksońskiego Ministerstwa Kultury, doktor Cornelii Wenzel reprezentującej fundację „Fürst - Pückler - Park Bad Muskau" i sekretarzowi stanu Davidowi Gill albumy znaczków z motywem Parku Mużakowskiego w projekcie warszawskiej graficzki Marzanny Dąbrowskiej.

Minister Finansów Hartmut Koschyk przedstawił okoliczności wydania znaczka i historię Parku Mużakowskiego następującymi słowami - fragment przemówienia:

Znaczki pocztowe są miarą kultury danego kraju. Miniaturowy prostokątny kawałek papieru łączy serca nadawcy i odbiorcy, jest mostem pomiędzy narodami i krajami. Znaczek nie zna granic". Te słowa pochodzą od znanego austriackiego artysty Friederich'a Hundertwasser'a, który także sam projektował znaczki. Jego słowa nabierają wobec tej imprezy, wydarzenia, znaczenia bardzo szczególnego, ponieważ wspólna edycja znaczka pocztowego „MUSKAUER PARK - PARK MUŻAKOWSKI" symbolizuje jak i właściwie sam Park Mużakowski, kolejny most łączący ludzi i nasze kraje. Znaczek połączy serca nadawców i odbiorców w Polsce, Niemczech, a nawet w pozostałych częściach świata.

Koncepcje wspólnych edycji powstają w różny sposób. Wiele propozycji wypływa bezpośrednio od społeczeństwa lub od ważnych społecznych stowarzyszeń. Nierzadko zaangażowani filateliści zaliczają się do inicjatorów takich wydań. Niektóre impulsy są plonem wspólnych spotkań na płaszczyźnie politycznej. Często są przy tym proszone o pomoc ambasady, ministerstwa spraw zagranicznych jak i zarządy poczty. W tym przypadku pomysł narodził się  rzeczywiście na najwyższym z poziomów. Propozycja wydania wspólnego polsko - niemieckiego znaczka pocztowego została swojego czasu podjęta przez ówczesnego Prezydenta Niemiec Christian'a Wullf'a w ramach rozmowy z Prezydentem Niemiec Bronisławem Komorowskim i złożona oficjalnie Polsce dnia 3 września 2010 roku.

Propozycja ta była odpowiednio wspierana przez Polskie Ministerstwo Infrastruktury, które jest również odpowiedzialne za Pocztę Polską. W tym miejscu należą się szczególne podziękowania dyrektorce działu do kontaktów zagranicznych Poczty Polskiej Pani Wiesławie Mazarskiej, która doskonale pomogła nam w praktycznym przeforsowaniu tego tematu.

Najważniejszym z celów jest równość przedstawianych na znaczkach motywów, co ma za zadanie pokazanie zewnętrznym odbiorcom wspólnych założeń takiego wydawania. Mogę potwierdzić, że bardzo szybko i jednomyślnie zgodzono się co do motywu łączącego w postaci Parku Mużakowskiego. Dowodem tego, iż chodzi o motyw z ponadprzeciętnym znaczeniem jest włączenie Parku Pücklera do listy światowego dziedzictwa UNESCO.

Znajdujemy się w łagodnej dolinie Nysy okolonej z obu stron urozmaiconymi wzgórzami Łuku Mużakowa. To tutaj jest rozlokowany Park Mużakowski o powierzchni około 830 hektarów, dzieło życia księcia Hermanna von Pückler - Muskau (1785 - 1871). W 1811 roku, gdy książę przejął sprawowanie władzy nad dobrami Muskau po swoim ojcu, był już przewidziany barokowy pałac i ogród przy nim leżący.

Pańskie włości stanowiły w ówczesnym czasie wielkie kompleksy dóbr, które na podstawie specjalnych królewskich przywilejów zostały przekształcone w gospodarczo niezależne mini - państewka. W roku 1830 zniesiono w Prusach ów przywilej.

Zainspirowany intensywnymi studiami nad ogrodami angielskimi oraz poruszony naturalną topografią doliny Nysy książę Pückler nakazał od roku 1815 planowanie klasycznego ogrodu krajobrazowego, który rozpoczynałby się przy zamku i rozciągał na całą okolicę.

Zgodnie z zaczerpniętymi z Anglii zasadami planowania, prywatne ogrody graniczące z posesją stworzyły kluczowy obszar, który w mniejszym stopniu kształtowano, wyposażano zaś w wyselekcjonowane drewniane elementy i kwitnące krzewy. W ten sposób powstał teren rekreacyjny „Pleasureground" [z ang.], który sam książę Pückler - Muskau rozumiał jako element łączący park i sam ogród. Ów obszar prowadził dalej do samego parku podzielonego przez obszerne łąki wzbogacone o polana i grupki drzew.

To wszystko miało jednak swoją iście książęcą cenę - w 1845 roku Pückler na skutek braku umiaru w swoich planach popadł w finansowe tarapaty i musiał zrezygnować z nieukończonego dzieła.

Na szczęście park stał się własnością wrażliwego na sztukę księcia Fryderyka Niederlandzkiego, który kontynuował pracę wedle pierwotnych założeń. Również kolejni właściciele po 1883 roku, grafowie von Arnim poszerzali i kończyli park wedle pierwotnych planów Pücklera.

Po drugiej wojnie światowej park przedstawiał sobą smętny obraz. Poprzez działania wojenne doszło do znacznych strat na obszarze parku i w obrębie budynków. Ludność po obu stronach Nysy musiała zmagać się z problemami egzystencjonalnymi. Opieka nad parkiem musiała usunąć się w cień.

Ostatecznie, następujące wyznaczenie granic - wzdłuż Nysy, podzieliło założenie parkowe na dwie części, co poskutkowało sprawowaniem pieczy nad parkiem na różnym poziomie, a co za tym idzie, upadkiem parku.

Pod koniec lat '80 XX wieku miały już jednak miejsce konkretne starania konserwatorów obu państw, mające na celu zrekompensowanie szkód i podźwignięcie parku ze stanu upadku wraz z podniesieniem do wspólnego dzieła sztuki. Przez ostatnie 20 lat możliwe było zbliżenie się parku do jego pierwotnej formy dzięki odkryciu na nowo historycznych dróg i odrestaurowaniu budynków.

Z uwagi na powyższe podkreślam jeszcze raz znaczenie wspólnego znaczka pocztowego „Muskauer Park - Park Mużakowski" dla obu krajów, ponieważ ten wspólny znaczek jest symbolem i oznaką łączącego Polskę i Niemcy mostu. Tutaj na miejscu można to zobaczyć naprawdę. Od maja 2004 roku, dzięki odbudowie drugiego mostu, tak zwanego mostu angielskiego, możliwe było także odtworzenie trasy historycznej Pücklera. Kolejnym kamieniem milowym było ponowne otwarcie, w pełnym blasku, zachodniego skrzydła pałacu, na początku roku, po szerokich pracach konserwatorskich. 

Wiele wspólnych imprez inicjowanych przez tutejsze stowarzyszenia kulturalne, miasta Bad Muskau i Lugknitz/Łęknica pokazuje ciągłą wymianę kulturową pomiędzy ludźmi w naszych krajach. Jako przykład przytoczę tutaj: „Polską Wiosnę", „Polsko-Niemiecki Festiwal Mużakowski", wspólne „Święto Parku, „Polsko-Niemiecki Koncert Noworoczny". Istnieją oprócz tego programy wymian studenckich, warsztaty muzyczne i artystyczne. Polsko - niemiecki program „Park Mużakowski - praca i nauka ponad granicami" łączy od ponad 14 lat młodzież obu krajów w pracy dla parku i wzmacnia powstające polsko - niemieckie połączenie oraz stwarza nowe korzenie dla żywego polsko - niemieckiego porozumienia."

Rajski ogród księcia Pucklera otrząsnął się z uśpienia, zachwyca swymi teraz w samej rzeczy

bezgranicznymi osiami widokowymi i od 2004 r. znajduje się na liście światowego

dziedzictwa kulturowego UNESCO.

zdjęcia